Na terenie Królestwa Polskiego działały także regionalne reprezentacje stronnictw lewicy niepodległościowej podporządkowane KPSD, np. Wydział Narodowy Lubelski i Okręgową Komisję Porozumiewawczą Stronnictw Niepodległościowych w KielcachJerzy Z. Pająk, Zjazdy Okręgowej Komisji Porozumiewawczej Stronnictw Niepodległościowych w Kielcach w listopadzie 1917 roku, w: „Między Wisłą a Pilicą”. Studia i materiały historyczne pod red. Krzysztofa Brachy i Stanisława Wiecha, t. 1, 2000, s. 305.
KPSD opowiadała się za odzyskaniem pełnej niepodległości przez Polskę. Odbudowane państwo polskie miało być republiką demokratyczną, której naczelną instytucją miał być sejm, wybierany w oparciu o pięcioprzymiotnikowe prawo wyborcze. Stała w opozycji wobec niemieckich i austro-węgierskich władz okupacyjnych Królestwa Polskiego. Zwalczała Radę Regencyjną i Radę Stanu. Po nieudanych pertraktacjach ze stronnictwami prawicowymi ugrupowania tworzące KPSD stały się podstawą polityczną utworzonego w nocy z 6 na 7 listopada 1918 roku Tymczasowego Rządu Ludowego Republiki Polskiej w Lublinie pod przewodnictwem Ignacego Daszyńskiego.
Przypisy