Region charakteryzuje się wyrazistą rzeźbą, ukształtowaną w całości w fazie pomorskiej zlodowacenia północnopolskiego. Najwyższą częścią regionu jest Garb Wiżajn, gdzie leży polski biegun zimna. Przeważają krajobrazy naturalne glacjalne pagórkowate, rzadziej wzgórzowe. Na niewielkich powierzchniach są krajobrazy fluwioglacjalne równinne i faliste. W granicach obszaru położone są liczne jeziora, w tym najgłębsze jezioro w Polsce – Hańcza.
Mezoregion jest wysoczyzną morenową, składającą się z plejstoceńskich utworów geologicznych, jak glina zwałowa, piasek, żwir. W północnej i północno-wschodniej części występują też żwiry, piaski, głazy i gliny moren czołowych. W środkowej części znajdują się piaski i żwiry sandrowe, przecięte rzeką Czarna Hańcza. Doliny rzek i sąsiedztwo jezior wypełnione są holoceńskimi piaskami, żwirami, madami rzecznymi, torfami i namułami.
Dominują dwa rodzaje roślinności: grądy z udziałem borów mieszanych (północna i zachodnia część) oraz bory mieszane i grądy subborealne (północna i północno-wschodnia część). Śródlądowe bory sosnowe i subborealne bory mieszane występują w okolicy Suwałk.
Bibliografia
Pojezierze Suwalskie