Pełnił wówczas służbę w 20 pułku piechoty. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Dowództwie Okręgu Generalnego „Poznań”, a jego oddziałem macierzystym był wówczas 20 pułk piechoty w Krakowie.
3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 300. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 20 pułk piechoty. W 1923 pełnił służbę w Sztabie Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu na stanowisku szefa Oddziału IV, pozostając oficerem nadetatowym 69 pułku piechoty w Gnieźnie. 2 listopada 1923 został przydzielony do 69 pułku piechoty z jednoczesnym odkomenderowaniem do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza III Kursu Doszkolenia. 15 października 1924, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został ponownie przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu. Do stycznia 1927 pełnił służbę na stanowiskach: kierownika Referatu Mobilizacyjnego, kierownika Referatu Ogólnego i szefa Oddziału Ogólnego, pozostając oficerem nadetatowym 69 pułku piechoty. Za ten okres służby ówczesny dowódca korpusu, generał dywizji Edmund Hauser udzielił mu 8 stycznia 1927 pochwałyŻołnierz Wielkopolski. Ilustrowany tygodnik poświęcony wojsku i przysposobieniu wojskowemu, Nr 21 (235), Poznań 27 marca 1927, s. 3..