W 1917 kierownik wydziału zaopatrzenia Rady Moskiewskiej, w 1918 szef komitetu tworzenia Wszechrosyjskiej Rady Gospodarki Narodowej (późniejsza Najwyższa Rada Gospodarki Narodowej RFSRR), od 1919 przewodniczący Gławenergo Najwyższej Rady Gospodarki Narodowej RFSRR, od lutego 1920 przewodniczący Państwowej Komisji Elektryfikacji Rosji (Goelro), organizator i w latach 1921–1923 przewodniczący Państwowej Komisji Planowania (Gospłanu) przy Radzie Pracy i Obrony RFSRR, od 31 maja 1924 do 10 marca 1939 członek KC RKP(b)/WKP(b), w latach 1925–1930 przewodniczący Państwowej Komisji Planowania przy Radzie Pracy i Obrony ZSRR. Od 15 maja 1929 do 28 lutego 1939 wiceprezydent Akademii Nauk ZSRR, w latach 1930–1932 przewodniczący Gławenergo Najwyższej Rady Gospodarki Narodowej/Ludowego Komisariatu Przemysłu Ciężkiego ZSRR, od 1930 do śmierci dyrektor Instytutu Energetycznego Akademii Nauk ZSRR, w latach 1932–1936 przewodniczący Komitetu ds. Wyższego Wykształcenia Technicznego przy Centralnym Komitecie Wykonawczym ZSRR i zastępca ludowego komisarza oświaty RFSRR. W latach 1937–1946 deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 1 i 2 kadencji.
W 1956 r. został członkiem zagranicznym PAN.
Był autorem rosyjskiej wersji Warszawianki i Pieśni wolnego ducha.