profilowane okna z ceglanymi laskowaniami, okulusy w półszczytach nawy, pasy blend. Korpus jest zamknięty dachem dwuspadowym złożonym z dachówki. Wnętrze nawy jest pokryte spłaszczonym sklepieniem kolebkowym, podpartym przez osadzone w murze belki. W prezbiterium jest umieszczone sklepienie żebrowe. Prezbiterium oddziela od nawy profilowany łuk tęczowy.
Wystrój i wyposażenie świątyni pochodzi z czasu jego budowy i reprezentuje styl neogotycki. Ołtarz główny, w kształcie tryptyku, posiada płaskorzeźbione sceny Niesienia krzyża i Opłakiwania. W łuku tęczowym znajduje się neogotycka Grupa Ukrzyżowania. Organy zostały zbudowane w królewieckiej firmie Maxa Terletzkiego. W oknach są umieszczone neogotyckie witraże figuralne, wykonane w ratyzbońskiej pracowni Georga Schneidera. Przedstawiają one patronkę świątyni, św. Rozalię (w centralnej części), scenę Zmartwychwstania (z lewej strony) i Wniebowstąpienia (z prawej strony). Na wieży znajdują się 4 dzwony: sygnaturka – rok i odlewnia nieznane (9 kg), mały dzwon – Miłosierdzie Boże (180 kg), średni dzwon - bez nazwy (260 kg);