Białystok: Agencja TD, 1996. s. 112-113.
Plebania została zbudowana w 1792 roku. W południowej części znajdowało się mieszkanie archiprezbitera, które składało się z trzech pokoi z sypialnią i komórką. Z drugiej strony był mały pokój, dalej pokój z komórkami dla służby. Na piętrze z jednej strony był pokój letni, a z drugiej mieszkanie wikariusza z sypialnią i komórką. Obok plebanii stał piętrowy spichlerz ze stajnią na dole, zbudowany z muru pruskiego. Stodoła z zasiekami znajdowała się poza miastem, była zbudowana z drewna. Do reparacji budynków parafialnych i wznoszenia nowych byli zobowiązani katolicy z miasta, a znajdujących się poza granicami Ornety – parafianie z wiosek.
Przy kościele istniał cmentarz na placu przykościelnym, otoczony od strony północnej i wschodniej murem, a od południowej i zachodniej budynkami wikarówki i szkoły, murem miejskim i plebanią. Miał pięć bram, z których jedna, większa, była skierowana w stronę frontonu kościoła i służyła do wnoszenia zmarłych, dwie inne były usytuowane od strony wschodniej i te otwierano dla wiernych. Jednak cmentarz był mały i grzebano na nim tylko mieszczan, a ze wsi parafialnych osadników oraz ich żony i dzieci.