Po kryzysie przysięgowym z 1917 służył w Polskim Korpusie Posiłkowym, pracując jako adiutant i wykładowca w szkole oficerskiej w Bolechowie.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości od początku listopada 1918 uczestniczył w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej (odcinek V, Szkoła Sienkiewicza). W Wojsku Polskim został awansowany do stopnia rotmistrza od 8 grudnia 1918. Służył jako adiutant Dowództwa Okręgu Generalnego „Lwów”. Podczas wojny polsko-bolszewickiej był adiutantem małopolskich oddziałów Armii Ochotniczej. Po zakończeniu walk służył nadal w DOG oraz w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr VI. Zweryfikowany do stopnia rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Z dniem 1 kwietnia 1923 został przeniesiony do rezerwy.

W okresie II Rzeczypospolitej był wykładowcą w Akademii Handlu Zagranicznego we Lwowie

Zmarł w 1943 we Lwowie. Jego żoną była Eugenia z domu Majdinger.

Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi (1938)

Przypisy

Bibliografia