Herbert Lange (ur. 29 września 1909 w Menzlinie, zm. 20 kwietnia 1945 pod Bernau) – niemiecki policjant, SS-Sturmbannführer, zbrodniarz nazistowski, założyciel i pierwszy komendant obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem w latach 1941–1942.
Od 1932 roku był członkiem NSDAP, a od 1933 roku członkiem SS. Po porzuceniu studiów w 1934 roku został funkcjonariuszem szczecińskiego Gestapo, następnie służył także w Akwizgranie i Trewirze.
Podczas kampanii wrześniowej należał do Einsatzgruppe VI, brał udział w operacji Tannenberg na terenie Wielkopolski, najprawdopodobniej w październiku 1939 roku był organizatorem obozu koncentracyjnego w Forcie VII w Poznaniu. Po likwidacji Einsatzgruppen został przydzielony do Gestapo w Poznaniu, od końca 1939 roku był dowódcą Sonderkommando Lange, którego zadaniem było przeprowadzenie akcji T4 na terenie Kraju Warty. W Forcie VII przeprowadzał eksperymenty z wykorzystaniem tlenku węgla do masowych morderstw, a następnie, z wykorzystaniem mobilnych komór gazowych przystąpił do likwidacji szpitali psychiatrycznych w Kraju Warty oraz w Prusach Wschodnich.