Była to jedna z ostatnich egzekucji za czary we Włoszech.
Inkwizytor Perugii początkowo był tytułowany „generalnym inkwizytorem Umbrii”, gdyż podlegał mu prawie cały ten region. Jednakże w 1685 papież Innocenty XI dokonał secesji kilku diecezji w południowej Umbrii i podporządkował je nowo utworzonemu trybunałowi w Spoleto – dotychczasowemu wikariatowi inkwizycji z Perugii.
Trybunał w Perugii został po raz pierwszy zniesiony po zajęciu Państwa Kościelnego przez napoleońską Francję w 1809. Cesarz Napoleon Bonaparte, za pośrednictwem marionetkowej Rady Nadzwyczajnej Państwa Rzymskiego, 2 lipca 1809 wydał dekret o zniesieniu trybunałów inkwizycji w Lacjum i Umbrii.
Po klęsce Napoleona i odnowieniu Państwa Kościelnego w 1815 działalność trybunału w Perugii została wznowiona. Podczas rewolty republikańskiej w 1849 zniszczeniu uległo archiwum trybunału. W 1860 Umbria została anektowana przez Królestwo Sardynii, a nowe władze 20 września 1860 wydały dekret o zniesieniu inkwizycji.