18 grudnia 1924 Elliott został mianowany przez Departament Stanu USA głównym księgowym Nikaragui, rok później przeniósł się do stolicy Gwatemali, gdzie został głównym audytorem Międzynarodowych Kolei Ameryki Środkowej (ang. International Railway of Central America). W 1926 powrócił do Nowego Jorku, gdzie założył firmę konsultingową.
W 1929, prawdopodobnie w wyniku zarażenia się w Ameryce Środkowej pasożytami pełzaka czerwonki, zaczął cierpieć na anemię kilka razy ocierając się o śmierć, co było przyczyną zamknięcia firmy.
Kolejne lata spędził na analizie indeksów giełdowych. W wyniku analiz różnych indeksów z 75-letniego przedziału czasowego w 1934 Elliott wysłał list do Charles’a J. Collinsa, w którym przedstawił swoją teorię fal sygnalizując jednocześnie, że jego teoria stanowi niezbędne uzupełnienie do teorii Dowa.
Charles J. Collins na podstawie tekstu Elliotta w 1938 opublikował „The Wave Principle”, gdzie w sposób wyczerpujący opisał teorię fal Elliotta.
W 1939 w czasopiśmie „Financial World” w serii 12 opublikowanych artykułów