W swoim spisanym w 1876 testamencie poleciła, by w jej majątku w Kijowie powstała żeńska wspólnota żyjąca według reguły mniszej, prowadząca dom dla 33 ubogich wdów w podeszłym wieku. Tworzonej wspólnocie przekazywała cały majątek, prosząc jedynie o możliwość zamieszkania we wspólnocie na resztę życia. Zamiar utworzenia żeńskiej wspólnoty pobłogosławił metropolita petersburski Izydor, zaś w marcu 1878 na jej powstanie zgodził się car Aleksander II. W tym samym miesiącu fundatorka przebywała w Petersburgu, by dopełnić formalności związanych z erygowaniem wspólnoty i zakupić ikony do ikonostasów w cerkwi, w której miały modlić się siostry. 9 marca zmarła. Została pochowana najpierw na terenie Ławry Aleksandra Newskiego, a następnie, zgodnie ze swoją wolą, na terenie utworzonej przez siebie wspólnoty, która przyjęła wezwanie Wprowadzenia Matki Bożej do Świątyni. Po zamknięciu monasteru przez władze radzieckie szczątki Dymitry przeniesiono na Cmentarz Zwierzyniecki. W 1996 zostały powtórnie przeniesione do restytuowanego klasztoru.