W kolejnych latach był: starszym asystentem na Oddziale i w Klinice Neurochirurgii Uniwersytetu Warszawskiego (lipiec 1945 – marzec 1948) adiunktem na Oddziale Neurochirurgii w Klinice Chorób Nerwowych Akademii Lekarskiej w Gdańsku adiunktem (od czerwca 1948) na Oddziale Neurochirurgii Kliniki Chorób Nerwowych Uniwersytetu Łódzkiego oraz etatowym konsultantem Szpitala Klinicznego Wojska Polskiego w Łodzi, a po przekształceniach – na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Łodzi (w Łodzi pracował do 30 września 1955) Od 1949 roku współpracował z Zakładem Neurofizjologii Instytutu Biologii Doświadczalnej im. Nenckiego, a od 15 marca 1953 roku był dodatkowo zatrudniony, jako p.o. kierownik Oddziału Neurochirurgii, w Instytucie Psychoneurologicznym w Pruszkowie (zob. Szpital Tworkowski). Stopień doktora medycyny otrzymał w roku 1947, habilitację w roku 1951, tytuł profesora nadzwyczajnego w roku 1953.
W latach 1963-1983 był kierownikiem Katedry i Kliniki Neurochirurgicznej AM w Warszawie. W tym okresie otrzymał tytuł profesora zwyczajnego (1971).
Na emeryturę przeszedł w roku 1983. Zamieszkał w Trypolisie, gdzie pracował jako neurochirurg i kierownik oddziału do śmierci w roku 1986.