349..
Trybunał inkwizycji rzymskiej (1606–1794) Papież Paweł III w 1542 utworzył w Rzymie Kongregację Świętego Oficjum Inkwizycji, czyli organ Kurii Rzymskiej mający za zadanie koordynowanie działalności lokalnych trybunałów inkwizycyjnych. Początkowo obszar jej oddziaływania ograniczał się do państw włoskich. Sytuacja zaczęła zmieniać się pod koniec XVI wieku.
W 1584 w Kolonii utworzona została stała nuncjatura apostolska. Podobnie jak we Włoszech i innych krajach, zadaniem nuncjusza było utrzymywanie kontaktu nie tylko z papieskim Sekretariatem Stanu, ale także z Kongregacją Świętego Oficjum. Nuncjatura zainicjowała regularną kontrolę rynku książek w Kolonii i Nadrenii, a nuncjusz uzyskał także uprawnienia inkwizytorskie.
W 1606 pod naciskiem nuncjusza Coriolano Garzadoro dominikanie kolońscy zorganizowali w Kolonii na nowo trybunał inkwizycyjny z nominalną jurysdykcją nad metropoliami Kolonii, Moguncji i Trewiru. Inkwizytor był odtąd mianowany przez Kongregację Świętego Oficjum w Rzymie i przed nią odpowiedzialny. Na miejscu zobowiązany był do ścisłej współpracy z nuncjaturą i arcybiskupem Kolonii. Jego kompetencje były ograniczone, nie mógł samodzielnie wszczynać procesów ani wydawać nakazów aresztowania.