Życiowe scenariusze są zespołami zasad interpretowania scen o różnym znaczeniu emocjonalnym (jeżeli doświadczenia są one negatywne, łatwiej dochodzi do uogólnień). Tworzenie skryptu (porządkowanie scen) polega na nadawaniu sensu zależnościom między nimi, np. jestem „w czepku urodzonym”, „mam dwie lewe ręce”, „mam pecha/szczęście” (pojęcie wstęgi SARS – Stimulus-Affect-Response Sequence.

Zależnie od sekwencji emocji, tworzących skrypt, wyróżnia się: skrypty typu „zaangażowanie”, budowane wokół uczuć pozytywnych, skrypty „jądrowe”, powstające np. w dzieciństwie, gdy oczekiwanie na zaspokojenie potrzeb kończy się emocją negatywną które ułatwiają interpretację obserwowanych zdarzeń rzeczywistych i wybór odpowiednich zachowań. Dzięki rozbudowywanemu „tematycznemu katalogowi” dostępnych „scen” i „scenariuszy” świat staje się zrozumiały, a sposób interpretacji ma wpływ na dalszy bieg własnego życia. Wiedza o tych mechanizmach ma również znaczenie dla psychiatrów i psychoterapeutów, którym ułatwia zrozumienie emocji swoich pacjentów oraz poszukiwanie sposobów przywracania zakłóconej równowagi (np. zaburzenia afektywne, nerwicowe, osobowości).