Od listopada 1941 do sierpnia 1942 dowódca dywizji NKWD na Froncie Południowym, od sierpnia 1942 do lutego 1943 zastępca dowódcy Północnej Grupy Wojsk Frontu Zakaukaskiego, od lutego 1943 do 22 marca 1944 zastępca szefa Zarządu Jeńców Wojennych i Internowanych NKWD ZSRR, 4 marca 1943 awansowany na pułkownika milicji, a 14 grudnia 1943 komisarza bezpieczeństwa państwowego. Od 23 marca 1943 do 9 lutego 1950 zastępca ludowego komisarza spraw wewnętrznych Mołdawskiej SRR, 9 lipca 1945 mianowany generałem majorem, w lutym 1951 zwolniony ze służby z powodu choroby. Od kwietnia 1951 na emeryturze w Kiszyniowie.
Odznaczenia Order Lenina (21 lutego 1945) Order Czerwonego Sztandaru (czterokrotnie - 17 grudnia 1942, 8 marca 1944, 15 stycznia 1945 i 30 stycznia 1951) Order Wojny Ojczyźnianej II klasy Order Czerwonej Gwiazdy (5 maja 1942) Odznaka "Honorowy Funkcjonariusz Milicji Robotniczo-Chłopskiej (XV)" (25 kwietnia 1935) I 4 medale.
Bibliografia https://web.archive.org/web/20121019175213/http://www.memo.ru/uploads/files/845.pdf (ros.)
Kategoria:Funkcjonariusze NKWD Kategoria:Radzieccy generałowie majorowie Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej II klasy Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1957