w Hadze, Uniwersytecie w Getyndze, Uniwersytecie Christiana-Albrechta w Kilonii, Europejskim Uniwersytecie Viadrina, Instytucie Prawa Rosyjskiej Akademii Nauk, Europejskim Instytucie Uniwersyteckim we Florencji, walijskim Uniwersytecie Aberystwyth oraz Uniwersytecie Genewskim.

W 1978 uzyskał stopień doktorski na podstawie pracy pt. „Międzynarodowa kontrola pokojowego wykorzystania energii atomowej” (promotorem był Alfons Klafkowski). Habilitował się w 1989 na podstawie oceny dorobku naukowego i rozprawy „International Liability of State for Nuclear Damage” („Odpowiedzialność międzynarodowa państwa za szkodę jądrową”).

Wykładowca Wyższej Szkoły Zarządzania i Bankowości w Poznaniu (pełnił tam funkcję prorektora) oraz poznańskiego Uniwersytetu Ekonomicznego (był kierownikiem Katedry Prawa Gospodarczego).

W pracy badawczej zajmuje się takimi zagadnieniami jak: międzynarodowe prawo atomowe, prawo organizacji międzynarodowych, instytucje Unii Europejskiej, europejska współpraca transgraniczna, międzynarodowe prawo praw człowieka oraz bezpieczeństwo międzynarodowe. Członek Stowarzyszenia Prawa Międzynarodowego (ILA) oraz Stowarzyszenia Międzynarodowego Prawa Atomowego (INLA).