Ochrona W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych został zaliczony do kategorii CR – gatunków krytycznie zagrożonych. Został sklasyfikowany w tej kategorii, ponieważ jedyne znane stanowisko, gdzie rośnie, zajmuje bardzo małą powierzchnię – zaledwie kilkadziesiąt metrów kwadratowych. Ponadto liczba osobników jest bardzo mała i prawdopodobnie ma tendencję spadkową. Uważa się, że liczebność tej unikalnej populacji wynosi tylko 10–15 okazów, choć trudno ocenić rzeczywiste numery ze względu na niedostępność terenu, na którym występuje. Nie zarejestrowanie innych stanowisk sprawia, że trudno jest ocenić w jakim tempie maleje populacja, ale z pewnością jej kurczenie się jest wynikiem wysokiego ryzyka ekstynkcji ze względu na czynniki fizyczne, zamiast wpływu człowieka. Wypas zwierząt nie wydaje się być problemem, ponieważ roślina jest trująca.
Obecnie nie ma żadnej ochrony prawnej dla tego gatunku, mimo że znalazł się on w proponowanym projekcie ustawy sejmiku Sardynii w 2001 roku w sprawie ochrony gatunków roślin na wyspie. Roślina A. nuragica jest wymieniona w załączniku jako gatunek endemiczny. Jednak prawo to jest kontrowersyjne, ponieważ może zwiększyć zainteresowanie zbierania tego gatunku.