W 1935 r., w czasie rozłamu w mariawityzmie opowiedziała się po stronie arcybiskupa Jana Marii Michała Kowalskiego i została przesiedlona z Płocka do klasztoru w Felicjanowie. 9 czerwca tegoż roku, wspólnie z siostrami biskupkami Zofią Marią Honoratą Klichowską-Próchniewską i Heleną Marią Melanią Kubicką udzieliła w kościele Przenajświętszego Sakramentu w Łowiczu święceń biskupich miejscowemu proboszczowi, kapłanowi Stanisławowi Marii Tytusowi SiedleckiemuMarcin Karas: Święcenie kobiet na kapłanki w felicjanowskiej wspólnocie mariawickiej, Notatki płockie • 2001 • 2/187, s. 9.. W klasztorze felicjanowskim, podobnie jak wcześniej w Płocku, zajmowała się hafciarstwem. W 1938 r. została skierowana do parafii w Niesułkowie, w której była proboszczem i katechetką. W 1941 r., w czasie okupacji hitlerowskiej zagrożona wywózką w głąb Niemiec przedostała się do Felicjanowa, lecz wkrótce stamtąd została (wraz z pozostałymi mieszkańcami klasztoru) wysiedlona i więziona w obozach w Działdowie i Pomiechówku. Po zwolnieniu znalazła się w Michałowie, gdzie opiekowała się czworgiem dzieci, których rodzice trafili do obozów koncentracyjnych.