Pełnił funkcję rektora w roku akademickim 1880/1881. Ceremonia inauguracja miała miejsce na 19 października 1880 roku, i wzięli w niej udział liczni członkowie społeczności akademickiej Zagrzebia, ban Ladislav Pejačević i prezydent Jugosłowiańskiej Akademii Nauki i Sztuki, Franjo Rački. Gdy jego mandat wygasł, pełnił funkcję prorektora w roku akademickim 1881/1882. W 1881 roku założył Fundację Anke Bresztyenszky z domu Štefanić, nazwaną na cześć jego matki. Fundacja nagradzała najlepsze rozprawy napisane przez studentów.
Kariera polityczna Kariera polityczna Bresztyenszky’ego rozpoczęła się od pozycji radnego miejskiego w Zagrzebiu. Za panowania swojego kolegi ze studenckiej ławy, bana Karola Khuen-Hedervaryja, przyłączył się do unionistycznej Partii Ludowej i głośno krytykował panujący reżim. Prywatnie był serdecznym przyjacielem bana, ale jego zaciętym przeciwnikiem politycznym. Z arcybiskupem Josefem Stadlerem, Bresztyenszky stworzył czasopismo Bałkany, w którym bronił idei zjednoczenia kościołów katolickich i prawosławnych. Bresztyenszky dążył do wielkiej koalicji chorwackich partii opozycyjnych. W 1902 r. nastąpiło zjednoczenie Partii Prawa i Niezależnej Partii Narodowej, pod nazwą Chorwacka Opozycja.