Z loureiro, jako wyróżniającej się odmiany produkuje się niekiedy wina jednoodmianowe
Rozpowszechnienie Loureiro zyskało popularność od lat 60. i 70. XX wieku. Odmiana loureiro jest szczególnie popularna w środkowej części regionu vinho verde, np. w regionie Lima. Dopuszczona do win regionalnych Rios do Minho (o niższych wymogach niż vinho verde i możliwości wykorzystania obcych odmian). Jest dopuszczona do uprawy także w innych częściach Portugalii. Obszar upraw w kraju rósł: w 1989 roku zarejestrowano ha, dziesięć lat później ha, a w 2007 roku – ha. Według innego źródła w 2010 było w Portugalii ha obsadzonych odmianą.
W Hiszpanii loureira jest autoryzowana i uprawiana w apelacjach DO Rías Baixas, Ribeira Sacra i Ribeiro, gdzie jest tradycyjną odmianą. Odmianą obsadzonych było: w 1989 roku 194 ha, w 1999 roku 453 ha, a w 2008 roku – 584 ha.
Synonimy Podstawowymi nazwami są loureiro (Portugalia) i loureira (Galicja). Inne to: amarnate, baiao, basto, branco redondo, branco redondos, dorado, dourada, dourado, false pedro, loeireiro blanco, loureiro branco, marques, marquez, rutherglen pedro. Dzięki badaniom DNA okazało się, że kilka z używanych synonimów dotyczy innych odmian: arinto, arinto branco i gallego dourado.
Zobacz też wina portugalskie wina hiszpańskie
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Szczepy winorośli