W latach 1929–1933 pracowała nad tworzeniem katalogu działowego Biblioteki Pedagogicznej Kuratorium Szkolnego w Łodzi, zorganizowała także biblioteki we wszystkich gminach powiatu łódzkiego oraz w pułkach Garnizonu Łódzkiego.
Po wybuchu II wojny światowej znalazła się w Warszawie i do chwili kapitulacji stolicy uczestniczyła jako sanitariuszka w jej obronie. We wrześniu wraz z całą rodziną została osadzona w więzieniu na Radogoszczu, a następnie wywieziona do obozu w Krakowie. Po opuszczeniu obozu zajmowała się tajnym nauczaniem, organizacją kolportażu prasy podziemnej czy zapewnianiem opieki materialnej dla osób poszkodowanych w związku z działaniami wojennymi. Została ranna w wyniku wybuchu bomby, w czerwcu 1945 roku wróciła do Łodzi.
W latach 1945–1957 podejmowała aktywne działania związane z pracą oświatową i działalnością bibliotekarską. Organizowała kursy dokształcające zawodowo dla młodzieży pracującej w zakładach przemysłu odzieżowego. Od 1952 roku podjęła pracę w Bibliotece Instytutu Medycyny Pracy w Łodzi – współorganizowała bibliotekę i w 1957 roku nią kierowałaorganizatorka i kierowniczka biblioteki..