W latach 1921–1938 wielokrotnie wyjeżdżał do Anglii, Niemiec, Francji i Szwajcarii dla prowadzenia dalszych badań naukowych.
W 1939 roku został aresztowany przez Niemców i osadzony na 3 miesiące w więzieniu, następnie w obozie koncentracyjnym w Poznaniu. Po kilku tygodniach przedostał się do Warszawy, gdzie przebywał do końca wojny wykładając na tajnych kursach i prowadząc poradnię psychologiczną.
Po odzyskaniu niepodległości trafił do Łodzi. Na wniosek Kuratorium Okręgu Szkolnego objął stanowisko dyrektora XVI, a po jego likwidacji IV Państwowego Gimnazjum i Liceum. Na tym stanowisku pracował do 1950 roku. Od listopada 1946 roku prowadził wykłady z literatury i języka polskiego na Kursie Wstępnym w Politechnice Łódzkiej. We wrześniu 1950 zaproponowano mu funkcję kierownika Biblioteki Głównej Politechniki Łódzkiej. Otrzymał zatrudnienie na stanowisku pracownika kontraktowego, zaś w listopadzie 1950, po zaliczeniu do grona samodzielnych pracowników naukowych, Stanisław Peliński został mianowany na stanowisko pierwszego dyrektora Biblioteki Głównej PŁ.