25 maja 1887 w Ławrze Troicko-Siergijewskiej został wyświęcony na biskupa wołokołamskiego, wikariusza eparchii moskiewskiej, nadal pozostając rektorem Akademii. W 1890 został zwolniony zarówno z tego stanowiska, jak i z obowiązków biskupa wikariusza i mianowany przełożonym monasteru Nowe Jeruzalem. W latach 1892–1897 był wikariuszem eparchii wileńskiej i litewskiej z tytułem biskupa kowieńskiego. Następnie przez trzy lata był ordynariuszem eparchii jekaterynburskiej, zaś od 1900 do 1903 – podolskiej. W latach 1903–1908 był biskupem ufijskim. Z urzędu odszedł na własną prośbę, motywowaną chorobą. Zamieszkał w monasterze św. Jana Chrzciciela we Wiaźmie. Wziął udział w Soborze Lokalnym Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w latach 1917–1918. Trzy lata później zmarłХристофор (Смирнов).
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1842 Kategoria:Zmarli w 1921 Kategoria:Absolwenci Kijowskiej Akademii Duchownej Kategoria:Biskupi jekaterynburscy Kategoria:Eparchia moskiewska Kategoria:Zakonnicy monasteru Nowe Jeruzalem Kategoria:Eparchia wileńska i litewska Kategoria:Biskupi ufijscy Kategoria:Rektorzy Moskiewskiej Akademii Duchownej