W okresach tych pracował w Instytucie Ekonomiki i Organizacji Budownictwa. Od 1978 współpracował z prasą drugiego obiegu, uczestniczył w pracach Konwersatorium „Doświadczenie i Przyszłość”. Od 1980 należał do NSZZ „Solidarność”. W październiku 1980 wszedł w skład ZG Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Po wprowadzeniu stanu wojennego publikował w pismach niezależnych. W 1982 założył spółdzielnię Murator, firmę doradczą dla budujących indywidualnie, która wydawała poradnik „Murator”. Od 1988 był prezesem Towarzystwa Gospodarczego w Warszawie i członkiem Akcji Gospodarczej. Z ramienia „Solidarności” brał udział w obradach Okrągłego Stołu jako członek zespołu ds. gospodarki i polityki społecznej oraz współprzewodniczący zespołu ds. gospodarki mieszkaniowej.

W latach 1989–1991 sprawował mandat senatora I kadencji z województwa bydgoskiego. Został wybrany z listy Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”, później przeszedł do klubu parlamentarnego Unii Demokratycznej. Od 1989 do 1991 pełnił funkcję ministra gospodarki przestrzennej i budownictwa w rządzie Tadeusza Mazowieckiego. W wyborach parlamentarnych w 1991 bezskutecznie ubiegał się o mandat poselski z listy UD.