6 dróg wspinaczkowych o trudnościach IV+ – VI.2 w skali polskiej Bukowy Filar – wybity filar w południowej ścianie Wielkiej Witkowej. Ma trzy ściany, najwyższa z nich, północno-zachodnia ma wysokość 20 m. 13 dróg wspinaczkowych. Ptasia Turnia – największy ostaniec w całej grupie. Ma trzy ściany: południowo-wschodnią, zachodnią i południowo-zachodnią. W dwóch pierwszych znajduje się okap, po prawej stronie przechodzący w przewieszenie. Ściana południowo-wschodnia przecięta jest w skos rysą. 18 dróg wspinaczkowych. Sokolik – wybitny ostaniec we wschodniej części Witkowych Skał w sąsiedztwie Rudej i Ptasiej Turni. Skały te oddzielone są oryginalnym przełazem. Dla wspinaczy interesujące są trzy ściany Sokolika: zachodnia, północna i północno-wschodnia. Najtrudniejsze drogi prowadzą ścianą zachodnią. 15 dróg wspinaczkowych. Ruda – turniczka połączona z Ptasią Turnią. Południowo-wschodnia ściana turniczki ma wysokość 10 m, południowo-zachodnia 12 m. 7 dróg wspinaczkowych (II+ – VI.2). Najstarszą drogę w Witkowych Skałach (przed 1959 r.) poprowadzono północno-zachodnim filarem Rudej. Muminek – ostaniec na południowym końcu Wielkiej Witkowej. W latach 90. odbywały się na nim zawody we wspinaczce sportowej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Witkowe Skały · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.