W późniejszych stuleciach kompleks zostało opuszczony i zaniedbany. Dodatkowo liczne trzęsienia ziemi spowodowały szkody w konstrukcji budowli. Niektóre z pęknięć tak się rozszerzyły, że ściany zachodnia i południowa oddzieliły się od reszty. Ponownego odkrycia zamku dokonał austriacki geograf Alois Musil w 1901 r., ale dopiero w końcu lat 70. XX wieku przeprowadzono rozległe prace restauracyjne. W ich czasie doszło do pewnych zmian i drzwi we wschodniej ścianie zostały zamurowane, a w niektórych miejscach zastosowano mieszanki gipsowe i cementowe, które nie pasują do pierwotnie użytych materiałów. Archeolog Stephen Urice zajmował się budowlą w latach 1977–1981 i doradzał przy pracach budowlanych, przeprowadzanych między 1976 a 1979 rokiemChristusrex Excursion to Jordan (Zugriff 1 Oktober 2011).. Następnie napisał na ten temat pracę doktorską i opublikował ją w 1987 r. w formie książki pod tytułem Qasr Kharana in the Transjordan.