Mimo że był przeciwnikiem powstania, gorliwie opiekował się powstańcami po jego upadku, ukrywając ich, udzielając im zapomóg, ułatwiając wyjazd zagranicę, ratując ich majątki przed konfiskatą. Miał 11 dzieci, w tym 6 synów. Najstarszy majątek rodowy, Stare Bereżno otrzymał jego najmłodszy syn: (13) Władysław Olesza, który sprzedał go w 1909 roku księciu Stanisławowi Radziwiłłowi z Dawidgródka.
Ostatnią właścicielką Starego Bereżna była córka Stanisława, Anna de Maillé.
Wieś szlachecka położona była w końcu XVIII wieku w powiecie pińskim województwa brzeskolitewskiegoВялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 119..
Po II rozbiorze Polski w 1793 roku Bereżno, wcześniej należące do województwa brzeskolitewskiego Rzeczypospolitej, znalazło się na terenie guberni mińskiej Imperium Rosyjskiego.
Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku Bereźne znalazło się na terenie Polski, w gminie Stolin powiatu stolińskiego (od 1923 roku) województwa poleskiego, od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
W sąsiedniej wsi Bereźne Nowe, odległej o około 2 km na północ od Bereźnego, najstarszy brat Władysława, Konstanty Olesza, zbudował około 1890 roku pałac, który obecnie popada w ruinę.