Zarekwirowane 64 obrazy zostały przekazane do Galerii Narodowej w Berlinie, gdzie zostały poddane przeglądowi, część z nich miała stanowić rezerwę dla ekspozycji prezentowanej na wystawie sztuki zdegenerowanej. Eberhard Hanfstaengl wybrał 4 obrazy i 14 akwareli, wszystkie z kolekcji Ismara Littmanna. Pozostałe prace zostały spalone w piecu systemu grzewczego berlińskiego Kronprinzenpalais. Podczas przeglądu magazynów Galerii Narodowej w 1937 potwierdzono, że znajdowały się tam cztery obrazy z kolekcji Ismara Littmanna, które wcześniej wystawiano jako sztukę zdegenerowaną w Berlinie i Monachium, następnie zostały sprzedane.
Restytucja Od 1960 spadkobiercy Ismara Littmanna prowadzą działania metodą naprawienia szkody w celu zadośćuczynienia oraz zwrotu zachowanych dzieł sztuki. W 1961 doszło do pierwszego, częściowego rozliczenia poprzez wypłacenie 32000 marek niemieckich będących równowartością sześciu obrazów. W 1965 wypłacono 12000 marek niemieckich, jako zapłatę za 117 obrazów. Na początku lat 90. XX wieku odkryto miejsce pobytu części kolekcji, od tego czasu rozpoczęto intensywne poszukiwania w celu odnalezienia pozostałych obrazów, które przetrwały II wojnę światową.