Boczny ołtarz cerkwi był gotowy już w roku budowy. W 1748 oddano do użytku drugi, pierwotnie nieplanowany ołtarz boczny św. Mikołaja. Gotową cerkiew poświęcił w 1751 biskup woroneski Lew.
Cerkiew nie poniosła większych strat podczas pożaru Moskwy w 1812, wymagała jedynie mniejszego remontu, zakończonego do 1815. W tym też roku została ponownie poświęcona. W 1838 została całkowicie przebudowana z funduszy ofiarowanych przez honorowych obywateli Jewdokię Malutinę i Gawriłę Urusowa. Podczas prac zmieniono konstrukcję kopuły i wygląd elewacji, wstawiono również do wnętrza nowy ikonostas w stylu empire. Kolejny gruntowny remont budynku miał miejsce w latach 1890-1904 i ponownie wiązał się z gruntowną przebudową obiektu według projektu A. Łatkowa, architekta ławry Troicko-Siergijewskiej. Od 1864 przy cerkwi funkcjonował dom opieki dla kobiet w podeszłym wieku, a od początku XX wieku szkoła parafialna. Po remoncie obiekt ponownie wyświęcił metropolita moskiewski Włodzimierz, wielokrotnie świątynię odwiedzał także jego następca Makary.