21 września 1939 roku na południe od wsi Klimiec pozostałości Grupy „Stryj” przekroczyły granicę polsko-węgierskąRyszard Dalecki, Armia „Karpaty” ..., s. 370-371.. Następnego dnia po południu Grupa zebrała się w koszarach w Mukaczewie. Tam 23 września 1939 roku Grupa została rozbrojona. Dzień później Grupa „Stryj” przestała istnieć. Szeregowcy, z dwoma oficerami na każdą kompanię, zostali skierowani do obozów internowanych. Podobnie oficerowie młodsi, natomiast oficerowie sztabowi zostali skierowani do Balatonföldvár. Generał Dembiński z majorem Kamionką i rotmistrzem Sałaszem udał się do Budapesztu „dla zorganizowania, w porozumieniu z naczelnymi władzami węgierskimi, Inspektoratu Obozów Internowanych Żołnierzy Polskich”Władysław Dec, Narwik i Falaise, s. 12..
Organizacja Grupy „Stryj” thumb|180px|Tadeusz Brąglewicz (przed 1934) Dowództwo Grupy „Stryj” Pułk „Szeląg” – ppłk Józef Szeląg (zastępca dowódcy 49 pp) Pułk „Brąglewicz” – ppłk Tadeusz Brąglewicz (dowódca Ośrodka Zapasowego 11 Karpackiej Dywizji Piechoty) Pułk Obrony Narodowej – mjr Władysław Welz (dowódca Stanisławowskiego Batalionu ON) Grupa „Drohobycz” – ppłk Ludwik Dudek Improwizowany Pułk Ośrodka Zapasowego 21 Dywizji Piechoty Górskiej – ppłk Zygmunt Bezeg dowódca batalionu – kpt. piech.