W czerwcu 1978 roku siły lotnicze Wietnamu rozpoczęły masowe bombardowanie Kampuczy wykonując dziennie około 30 lotów. Loty przyczyniły się do gigantycznych strat Kampuczy. Do tego czasu większość rozbitej Strefy Wschodniej Wojska uciekła do Wietnamu, gdzie w tajnych obozach wojska wietnamskiego przechodzili szkolenie. Pod koniec czerwca wojska wietnamskie przeprowadziły ograniczoną akcje wojskową przeciwko Czerwonym Khmerom. Wietnamczycy zajęli miasta Prey Veng i Suong, ale gdy się wycofali, armia Kampuczy zajęła ponownie opuszczone terytoria i podjęła, jak wcześniej, ataki artyleryjskie i napaści na tereny przygraniczne. W drugiej połowie 1978 roku obie strony przygotowywały się do walk i magazynowały zaopatrzenie, przysyłane z ZSRR Wietnamowi, a z ChRL - Kampuczy. W grudniu Wietnam ogłosił utworzenie Zjednoczonego Frontu Ocalenia Narodowego Kambodży. Według Hanoi Zjednoczony Front Ocalenia Narodowego był niezależnym ruchem komunistycznym Kambodży wywodzącym się z różnych środowisk. Na czele ruchu stanął Hen Samrin będący byłym dowódcą 4. dywizji Kampuczy.