Kompleks monasterski był wielokrotnie odnawiany, przebudowywany i remontowany między X a XIX stuleciem. Freski zdobiące wnętrze cerkwi klasztornych były malowane i odnawiane w X, XI, XIII-XIV i XIX w., natomiast ikony będące na jej wyposażeniu zostały podarowane przez zamożnych wiernych z Prilepu w okresie bułgarskiego odrodzenia narodowego w XIX w.. Ci sami fundatorzy opłacili wzniesienie nowych budynków mieszkalnych dla mnichów, wzorowanych na starych domach w Prilepie. Monaster został odnowiony w 1861 z inicjatywy bułgarskich działaczy narodowych z Prilepu, co upamiętniała tablica na głównej cerkwi klasztornej, usunięta przez władze jugosłowiańskie w 1970.
Na terenie klasztoru znajduje się otaczane czcią przez wiernych źródło wody.
Główna cerkiew monasterska jest orientowana, jednonawowa, z pojedynczą półkolista absydą i położoną od zachodu dzwonnicą. W obecnej postaci funkcjonuje od przebudowy w 1861. Prawdopodobnie na miejscu świątyni znajdowała się starsza cerkiew, być może z II poł. XII w., jednak jej dokładne położenie jest nadal przedmiotem dyskusji. Z XII w. pochodzą również zachowane fragmenty pierwotnej dekoracji malarskiej wnętrza, przedstawiające postacie świętych biskupów i władców. Na zachodniej ścianie widnieje wizerunek mnicha Jana, jednego z opiekunów cerkwi.
Przypisy
Prilep Kategoria:Religia w Prilepie