W tym samym roku Markowski przystąpił do Macedońskiego Kółka Literackiego działającego w Sofii, funkcjonującego nielegalnie stowarzyszenia imigrantów z Macedonii, w szczególności tych zajmujących się twórczością literacką. Członkowie Kółka spotykali się, by czytać własne utwory i analizować starsze teksty macedońskie, literackie i teoretyczne (m.in. Krste Misirkowa). Większość członków organizacji posługiwała się w poezji językiem bułgarskim. Markowski, obok Kołe Nedełkowskiego, był jedynym wyjątkiem, nadal bowiem tworzył jedynie po macedońsku. Działalność Kółka zamarła w 1941. Równocześnie Markowski był zaangażowanym komunistą. Kilkakrotnie trafiał z tego powodu do więzienia, zaś w 1941 został osadzony w obozie koncentracyjnym.
Zwolniony we wrześniu 1943, przystąpił do macedońskich oddziałów Narodowej Armii Wyzwolenia Jugosławii. Razem z Metodiją Andonowem-Czentą, Strachiłem Grigowem, Borkiem Temelkowskim, Michajło Apostolskim oraz Cwetkiem Uzunowskim wszedł do Komitetu Inicjatywnego przygotowującego utworzenie ciała ustawodawczego przyszłej socjalistycznej Macedonii – Antyfaszystowskiej Rady Wyzwolenia Narodowego Macedonii. Powstała 2 sierpnia tego samego roku w monasterze św. Prochora Pczińskiego.