Mogą mieć znaczną długość i można je nazwać szczecinkami olbrzymimi. Łatwo je pomylić ze strzępkami szczecinkowymi, ale różnią się od nich stożkowym kształtem, są najszersze w środkowej części i lekko zwężają się w kierunku wierzchołka Szczecinki są albo szydlaste, czyli najszersze u nasady i zwężające się równomiernie ku górze, albo brzuchate, czyli z napęczniałą częścią powyżej podstawy, a następnie bardziej gwałtownie zwężoną u góry. U większości gatunków kształt szczecin jest dość stały, podczas gdy u innych może występować mieszanina szczecin szydlastych i brzuchatych, w związku z czym wyraźne rozróżnienie może być trudne. U niektórych grzybów kortycjoidalnych (np. Asterostroma i Asterodon) występują w hymenium rozgałęzione szczecinki zwane asterosetami. W rdzeniu czyrenia osikowego (Phellinus tremulae) występuje specyficzny rodzaj szczecinek zwany cora setae.
Przypisy
Kategoria:Budowa grzybów