Nowy "władca" (w rzeczywistości był cesarzem marionetkowym) udawał, że zbiera armię gotową na starcie z rasem Mikaelem, ale w rzeczywistości jedynym dostojnikiem mogącym zebrać silną armię był Fasil, który ociągał się z ponownym przybyciem do Gonderu, co w końcu uczynił drugiego listopada 1770. Przyprowadził on se sobą 400 konnych i 600 piechoty. Po dotarciu Fasila, Susnyjos uczynił go trzecią osobą w państwie, co z kolei osłabiło lojalnego dotąd Susnyjosowi rasa Sanudę. To doprowadziło do dalszych sporów między Sanudą, a Fasilem. Pomimo prób zaprowadzenia pokoju między nimi przez abunę Jasaba III, 26 listopada Fasil ogłosił poparcie cesarzowi Tekle Hajmanotowi, opuścił Gondar i udał się do Dengel Beru.
Koniec rządów Piętnastego grudnia 1770 ras Mikael Syul przeszedł rzekę Tekeze i zaczął się zbliżać do stolicy. Ras Sanuda ogłosił wierność Syulowi, który wkroczył do stolicy 23 grudnia, przywrócił tron Tekle Hajmanotowi II i rozprawił się ze swoimi wrogami. Ukrzyżował abba Salamę, Germę Tsejona, oraz braci Ueragna. Susnyjos uciekł ze stolicy. Najpierw szukał schronienia u abuny Josaba w Emfraz, następnie udał się do prowincji Kuara. Według Jamesa Bruce'a tam właśnie żołnierze porzucili go nagiego. Pozostawili mu kawałek matariału, którym się mógł okryć i dobrego konia, po czym kazali mu jechać.