Zwykle stosuje się trzy- lub czterostopniowe skale złośliwości:
GX – nie można ocenić stopnia zróżnicowania G1 – rak wysokozróżnicowany (niski stopień złośliwości) G2 – rak średniozróżnicowany (pośredni stopień złośliwości) G3 – rak niskozróżnicowany (wysoki stopień złośliwości) G4 – rak niezróżnicowany (bardzo wysoki stopień złośliwości).
Dla niektórych nowotworów stosuje się bardziej skomplikowane lub szczegółowe sposoby oceny złośliwości histologicznej: skalę Gleasona przy ocenie raka prostaty, skalę FuhrmanTermin ten pochodzi od nazwiska amerykańskiej patolog Susan Fuhrman. w raku nerki, skalę Blooma-Richardsona do klasyfikacji raka przewodowego sutka.
Ocena stopnia złośliwości opiera się na badaniu mikroskopowym, w tym z barwieniem hematoksyliną i eozyną, ale może być poszerzona o inne metody, na przykład immunohistochemię. Badana jest architektonika tkanki nowotworowej oraz cechy cytologiczne komórek nowotworowych. Z cech cytologicznych uwzględnia się stopień anaplazji, wielkość i kształt jąder komórkowych, objętość cytoplazmy oraz względny odsetek dzielących się komórek (indeks mitotyczny), a z cech architektonicznych ocenia się histologiczną organizację tkanki i odgraniczenie nowotworu.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Onkologia