Później pracował w Szpitalu Ewangelickim, od 1880 jako ordynator oddziału chirurgicznego, a od 1900 do 1919 jako naczelny lekarz. Był także lekarzem Kolei Wiedeńskiej.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości (1918) w okresie II Rzeczypospolitej został awansowany na stopień podporucznika weterana Wojska Polskiego.
Publikacja Chirurgia operacyjna (1868, współautorzy: Jan Kwaśnicki, Jan Wszebor)
Odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1923) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (5 sierpnia 1921)Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 107. Oznaka honorowa Szkoły Podchorążych Tytuł członka honorowego Rady Lekarskiej Państwa Polskiego (1917) Tytuł honoris causa Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego (1921)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Akademii Medyko-Chirurgicznej w Warszawie Kategoria:Członkowie władz powstania styczniowego Kategoria:Doktorzy honoris causa Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego Kategoria:Lekarze w powstaniu