W 1791 roku Przyłuki były centrum majątku składającego się z 8 wsi w parafii Koraliszczewicze, 3 dworów, 3 folwarków, 83 domów i 5 karczm. Były wtedy własnością Maksymiliana Iwanowskiego. W wyniku II rozbioru Polski Przyłuki znalazły się w 1793 roku w Imperium Rosyjskim. W 1800 roku w majątku, należącym wtedy do T. Iwanowskiej, na lewym brzegu Ptyczy, poza zamkiem, były: kościół unicki, młyn i warsztat foluszniczy. Wieś znajdowała się na prawym brzegu rzeki, mieszkało w niej 129 mieszkańców.
W 1815 roku Ludwika Iwanowska, wychodząc prawdopodobnie za Leona Osztorpa z pobliskiej Dukory, marszałka szlachty guberni mińskiej w latach 1823–1847, wniosła Przyłuki w wianie do rodziny Osztorpów. Po jego śmierci w 1851 roku majątek odziedziczyła ich córka, Ludwika, żona Ottona Horwatta, marszałka szlachty guberni mińskiej w latach 1847–1853. Otto Horwatt przebudował zamek w 1851 roku na pałac w stylu neogotyckim z wieżą zegarową. Powstał wtedy również duży park wokół pałacu. W 1868 roku pałac spłonął. W 1872 roku Ludwika Horwatt sprzedała majątek Emerykowi Hutten-Czapskiemu, który odbudował pałac, już bez wież. Ostatnim właścicielem majątku był jego syn Jerzy Hutten-Czapski (1861–1930).