W XIV i XV w. Mikluszowice, jak i okoliczne wioski znajdowały się w rękach rycerskich. Nie ma powodu, by sądzić, że wcześniej było inaczej. Według historyka Kościoła, ks. B. Kumora, dawniej okręg parafialny fundowany przez średnie rycerstwo obejmował kilka posiadłości rycerskich. Ponieważ kościół był budowany wspólnymi siłami, to wspólne było również prawo prezenty i prawo patronatu.
Pierwsza wzmianka o kościele parafialnym, zlokalizowanym na znajdującej się niedaleko wioski Górze świętego Jana, pochodzi z 1440 roku. Jan Długosz napisał o nim jedynie, że był drewniany. Został jednak zburzony, bądź strawiony przez pożar, bowiem w 1455 roku Maciej Mączka, z zawodu cieśla, zobowiązał się wobec właściciela Mikluszowic, Mikołaja Cikowskiego, wybudować nowy kościół. Został on wzniesiony, o czym kronikarz Jan Długosz pisał w 1470 roku, że w Mikluszowicach stoi kościół drewniany. Nowy budynek musiał być piękny, gdyż sam Mączka otrzymał wkrótce tytuł cieśli królewskiego.