W stopniu sierżanta podchorążego walczył też w powstaniu warszawskim (miał pseudonim San).

Po wyzwoleniu był zawodnikiem robotniczej reprezentacji Polski, grał też w Marymoncie Warszawa, gdzie pracował potem jako działacz i pełnił w nim kilkukrotnie funkcję prezesa. Został członkiem PZPN, prezesował też Warszawskiemu OZPN. W 1954 był jedną z ośmiu osób, które podpisały akt założycielski UEFA. Od czerwca 1956 oraz od 8 do 17 czerwca 1964 i od 6 lipca 1966 do 7 czerwca 1968 był członkiem Komitetu Wykonawczego UEFA (jako pierwszy Polak w historii), będąc jednocześnie łącznikiem pomiędzy PZPN a UEFA. Zasiadał też w komisjach zajmujących się organizacją Pucharu Mistrzów oraz mistrzostw Europy. Był drugim, po Januszu Mallowie – wiceprezesie Komisji Rewizyjnej FIFA w latach 1932–46, Polakiem w międzynarodowych strukturach piłkarskichAndrzej Gowarzewski: EURO dla orłów, Encyklopedia Piłkarska FUJI, tom 40., Katowice 2014, s. 10.. W latach 1959–1972 był sekretarzem generalnym PZPN. Wówczas rozpoczął pracę nad uporządkowaniem archiwalii i pamiątek w PZPN, oprawiając wszystkie protokoły z posiedzeń zarządów i komisji, sprawozdania, dokumenty oraz biuletyny FIFA i UEFA. Wszystkie zostały wywiezione na makulaturę przez jednego z jego następców na stanowisku sekretarza.