kolejnego zawodnika wyprzedził o ponad 150 punktów). Medalu nie zdobył tylko w biegu na 100 m B3, w którym zajął piąte miejsce.
Cztery lata później na igrzyskach w Barcelonie startował jako reprezentant Wspólnoty Niepodległych Państw. Wystąpił jedynie w biegu na 400 m B3, w którym zdobył złoto ustanawiając rekord świata (49,76 s).
Na igrzyskach w Atlancie startował już jako reprezentant Białorusi. Startował w czterech konkurencjach, zdobywając jedno złoto w skoku wzwyż F10-11 z wynikiem 1,85 m. W biegu na 400 m T11 awansował do biegu finałowego, do którego awans uzyskiwało czterech najlepszych zawodników z półfinałów. Białorusin nie wystąpił jednak w tymże biegu. W skoku w dal F11 zajął szóste miejsce, w trójskoku F11 10. miejsce, zaś w pięcioboju P11 nie pojawił się na starcie.
Pod koniec lat 90. był mistrzem świata i Europy w mini piłce nożnej (w kadrze Białorusi).
Jego ostatnimi igrzyskami paraolimpijskimi były zawody w Sydney w 2000. Zdobył wtedy dla Białorusi trzy brązowe medale. Trzecie miejsca zajmował w skoku wzwyż F12, biegu na 400 m T12 i w sztafecie 4×400 m T13Skład sztafety Białorusi: Wiktar Żukouski, Aleh Szepiel, Wasil Szapciaboj, Alaksandr Bacian..