Wyposażenie obiektu było w kolejnym dziesięcioleciu uzupełniane dzięki darom prywatnym.
W związku ze wzrostem liczby mieszkańców Łunińca na początku XX wieku w sąsiedztwie drewnianej cerkwi wzniesiono nową, z cegły. Kamień węgielny pod budowę obiektu położony został 17 kwietnia 1912, fundusze na budowę pochodziły z darów wiernych, w szczególności pracujących na łuninieckiej stacji kolejowej. Wybuch I wojny światowej w 1914 uniemożliwił jednak szybkie zakończenie prac budowlanych. Nadal była czynna cerkiew drewniana, którą rozebrano w połowie lat 20. XX wieku i przewieziono poza Łuniniec. W tym samym czasie zlikwidowany został cmentarz położony przy starszej cerkwi. Większość szczątków zmarłych umieszczono w grobie zbiorowym, zachowano jedynie groby duchownych i honorowych obywateli Łunińca. Miejsce po ołtarzu drewnianej cerkwi oznaczono metalowym krzyżem, znaczną część jej wyposażenia przeniesiono do nowej świątyni. Została ona wzniesiona w stylu bizantyjsko-rosyjskim.
Architektura Cerkiew jest trójdzielna, z prostokątnym przedsionkiem, kwadratową nawą oraz pomieszczeniem ołtarzowym zamkniętym półkoliście. Nad przedsionkiem wznosi się wieża-dzwonnica zwieńczona dachem hełmowym. Budynek jest nieotynkowany. Jest to świątynia pięciokopułowa.
Przypisy
Łuniniec Łuniniec Kategoria:Łuniniec Łuniniec, Podwyższenia Łuniniec Łuniniec Łuniniec, Podwyższenia