1 listopada 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej C. K. Armii, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika ze starszeństwem z dniem 1 lutego 1915 roku i przydzielony do 37 pułku piechoty na stanowisko dowódcy III batalionuDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 23 z 1 marca 1919 roku, poz. 745. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 25 z 6 marca 1919 roku, poz. 815., wraz z którym podczas wojny polsko-ukraińskiej, w latach 1918–1919 brał udział m.in. w obronie Lwowa oraz Przemyśla. Od 1 maja do 7 czerwca 1919 roku był słuchaczem II Kursu Adiutantów w Warszawie, a od 16 czerwca do 30 listopada 1919 roku – słuchaczem I Kursu Wojennej Szkoły Sztabu Generalnego w Warszawie. W 1920 roku, podczas wojny polsko-bolszewickiej został wysłany na front jako oficer łącznikowy Naczelnego Dowództw Armii gen. Iwaszkiewicza. Za postawę wykazaną podczas walk z Ukraińcami, 10 sierpnia 1922 otrzymał order „Virtuti Militari” V klasy, a w uzasadnieniu jego nadania, we wniosku dot. odznaczenia orderem IV klasy, czytamy m.in.:
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Franciszek Dudziński · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.