W maju 1962 władze radzieckie postanowiły zamknąć cerkiew i zaadaptować ją na kołchozowy magazyn. Funkcję tę budynek pełnił przez trzydzieści lat. Z inicjatywą renowacji świątyni i ponownego oddania jej do użytku liturgicznego wystąpił w 1992 dyrektor rejonowego domu kultury, pochodzący z Zasimowicz. Prace przy odnowieniu obiektu wykonali członkowie dwóch miejscowych kołchozów. Prace przy restauracji cerkwi trwały do 1994. Powtórnej konsekracji budynku dokonał 24 listopada 1994 biskup brzeski i kobryński Konstantyn. W 2002 obiekt był ponownie remontowany, zaś dwa lata później na jego dzwonnicy zawieszono cztery dzwony, zakupione przez parafian.
Architektura mały|lewo|Carskie wrota Cerkiew została wzniesiona z cegły i kamieni polnych, na planie prostokąta o bokach 17 i 8,4 metrów, z trójbocznie zamkniętym prezbiterium, do którego przylega zakrystia, niższa od prezbiterium, z dachem jednospadowym. Jest to budowla orientowana. Okna świątyni są prostokątne (w nawie) lub półkoliste (w pomieszczeniu ołtarzowym). W jej wnętrzu znajduje się ikonostas o wysokości pięciu metrów. Dach nad nawą jest dwuspadowy.