Symieon Biekbułatowicz został odsunięty od władzy w po jedenastu miesiącach, ale w zamian otrzymał tytuł wielkiego księcia twerskiego oraz Torżek we władanie.
Fiodor I pozbawił go władzy w tych miejscach w 1585 i włączył je bezpośrednio pod swoją władzę. W 1595 roku oślepł, winą za to obarczył hiszpańskie wino, przysłane przez Borysa Godunowa. Gdy ten rok później został carem, zmusił poddanych do uznania, że Symieon nie jest carem. 3 kwietnia 1606 roku Dymitr Samozwaniec I zmusił go do wstąpienia do monasteru Świętego Cyryla Biełozierskiego, gdzie przyjął imię zakonne Stefan. Kolejny car Wasyl IV Szujski przeniósł go do monasteru Sołowieckiego. W 1612 książę Pożarski za radą Soboru Ziemskiego przeniósł go z powrotem do pierwszego monastyru. Car Michał I Romanow pozwolił mu wrócić do Moskwy do Monasteru Simonowskiego. Zmarł w 1616 roku. Pochowano go w tymże monastyrze obok żony, która także została mniszką i zmarła w 1607 roku.
Bibliografia Biografia na FMG.ac
Kategoria:Władcy Rosji Kategoria:Czyngisydzi Kategoria:Urodzeni w XVI wieku Kategoria:Zmarli w 1616
Kategoria:Zakonnicy Monasteru Simonowskiego Kategoria:Zakonnicy Monasteru Cyrylo-Biełozierskiego
Kategoria:Zakonnicy Monasteru Sołowieckiego