W wyniku II rozbioru Polski wieś znalazła się w 1793 roku w Imperium Rosyjskim. W latach 1919–1920 wieś była pod polskim zarządem (Zarządem Cywilnym Ziem Wschodnich). Ostatecznie znalazła się w ZSRR, a od 1991 roku – na Białorusi. thumb|left|Jedna z oficyn pałacu, 2012 thumb|left|Ruiny zboru kalwińskiego, 2012
Zabytki pałacDzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, tom XI, s. 405. wzniesiony przez Kazimierza Zawiszę w stylu klasycystycznym, od frontu ryzalit z czterema kolumnami podtrzymującymi tympanon; pałac składał się z trzech członów mieszkalnych: głównej, centralnej części i ustawionych do niej równolegle po obu stronach oficyn. Kolumnowe galerie łączyły wszystkie człony w jedną całość. Główny korpus, zbudowany na planie szerokiego prostokąta, miał jedenastoosiową elewację i krótkie skrzydła od strony ogrodu. Obie oficyny miały siedmioosiowe elewacje, były identyczne. Prawdopodobnie autorem projektu pałacu był Carlo Spampani, jednak możliwe, że projektował jedynie kaplicę pałacową. Pałac został zburzony w czasie I wojny światowej, ocalały w dobrym stanie jedynie oficyny i resztki parku. Obecnie są w ruinie. Majątek w Kuchcicach został opisany w pracy Antoniego Urbańskiego Memento kresowe wydanej w 1929 roku, s. 93. Jest również opisany w 1.