W ten sposób szkoła bardziej zaangażowała się na rzecz stabilności sytuacji społecznej Żydów w Palestynie. Równocześnie dostosowywała się do wymogów brytyjskich władz mandatowych stawianych wobec innych placówek oświatowych w kraju. Od tego momentu było to koedukacyjne gimnazjum. Wybudowano wówczas budynki mieszkalne, stodołę, oborę oraz utworzono sad owocowy, ogrody i szklarnie.
Wraz z powstaniem w 1948 roku niepodległego państwa Izrael szkoła zyskała większe wsparcie i środki do rozwoju. Pod kierownictwem Arona Aronsona szkoła została w latach 1960-1968 rozbudowana. Powstała wówczas nowoczesna infrastruktura sportowa wraz z kompleksem internatów. Stworzono w ten sposób wieś młodzieżową, która znajdowała się na terenie moszawu Nahalal. Równocześnie rozszerzono zakres kształcenia, dodając akademicki kampus. Szkoła korzysta ze wsparcia Samorządu Regionu Emek Jizre’el.
Informacje ogólne Szkoła obecnie kształci 1400 uczniów, w tym 270 w internacie - w grupie tej znajdują się imigranci z krajów byłego ZSRR, Etiopii, oraz Druzowie i Czerkiesi. Uczniowie są w wieku od 7 do 12 lat. Szkoła postawiła przed sobą cele kształcenia młodzieży z jednoczesnym rozwijaniem ich potencjału osobistego.