Tytuł naukowy docenta uzyskała w Instytucie Matematycznym PAN w 1963 roku na podstawie rozprawy „Zagadnienie Cauchy'ego dla układu parabolicznego, którego współczynniki zależą od funkcji niewiadomej”. Od 1963 roku współpracowała także z Katedrą Matematyki Politechniki Warszawskiej. W latach 1966–1969 pełniła funkcję prodziekana Wydziału Elektrycznego Politechniki Łódzkiej. W 1967 roku wraz z utworzeniem nowej Katedry Matematyki na Wydziale Elektrycznym Politechniki Łódzkiej została jej kierownikiem, pełniąc tę funkcję do roku 1970. Od roku 1970 pracowała w Instytucie Matematyki Politechniki Łódzkiej.
Została pochowana na Starym Cmentarzu w Łodzi.
Potomkowie naukowi Jej potomkami naukowymi są: Zbigniew Binderman Krystyna Makówka
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie Kategoria:Polscy matematycy XX wieku Kategoria:Pracownicy instytutów naukowych PAN Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Łódzkiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 1979 Kategoria:Pochowani na Starym Cmentarzu w Łodzi