Adolf Rading mieszkał wraz z żoną w domu przy dzisiejszej ulicy Sochaczewskiej do roku 1933, kiedy to po objęciu władzy przez nazistów zdecydował się na wyjazd z Niemiec.

Architektura Dom wybudowany na planie prostokąta o wymiarach 6 × 10 m przykryty został czterospadowym dachem przypominającym nieco pagodę. Azjatyckich inspiracji charakterystycznych dla architektury ekspresjonistycznej można też doszukać się w kształcie nasady kominowej i latarni zdobiącej niegdyś wejście. Z kolei mocnym ekspresjonistycznym detalem, jaki zachował się z pierwotnego projektu jest ostrołukowe zakończenie drzwi wejściowych. Powierzchnia użytkowa domu jest niewielka, wynosi jedynie 70 m². Na parterze znajduje się strefa dzienna – salon połączony z jadalnią, która wypełnia całą wschodnia i południowa część. Resztę parteru zajmuje kuchnia pomieszczenie gospodarcze i pokój służącej. To nowoczesne rozwiązanie tworzenia przestronnej strefy dziennej mieszkania Rading stosował wówczas równolegle z Le Corbusierem nie znając jeszcze jego realizacji w tym zakresie. Na pierwszym piętrze znajdowały się dwie sypialnie i łazienka. Dom posiadał też piwnicę i strych. Przed II wojną światową dobudowano jeszcze od strony północnej garaż.