Zmarł 8 lipca 1954 w wyniku komplikacji powstałych w wyniku przebytego zabiegu chirurgicznego, 12 lipca 1954 spoczął na cmentarzu na Srebrzysku w Gdańsku.
Dorobek naukowy Był autorem sześćdziesięciu sześciu prac naukowych, które powstały w języku polskim, niemieckim, francuskim, rosyjskim i angielskim. Pierwsze prace powstały w 1929 podczas pracy w Dziale Bakteriologii i Medycyny Doświadczalnej warszawskiego Państwowego Zakładu Higieny, ich tematem były zagadnienia immunologiczne i serologiczne. W 1935 ogłosił pracę „Surowice lecznicze i ochronne w praktyce lekarskiej”, a trzy lata później „Seroterapia i wakcynoterapia”, którą opublikowano w Podręcznej Encyklopedii Lekarza Praktyka. Od 1934 do wybuchu II wojny światowej prowadził badania nad epidemiologią i nosicielstwem duru brzusznego. Podczas okupacji hitlerowskiej w warszawskim PZH badał bakteriofag i antygenu Vi oraz przeprowadził pierwsze próby hodowli tkankowej drobnoustrojów. Po 1946 kontynuował je prowadząc doświadczenia nad zastosowaniem bakteriofagów antygenu Vi w celu oceniania skuteczności oczyszczalni ścieków oraz lokalizacji źródeł zanieczyszczeń wód powierzchniowych w Zatoce Gdańskiej.